Chujowie (czyt. czuhowie) to małe, ale bardzo ciekawe plemię Majów, które mieszka w górach Gwatemali i Meksyku. Ich nazwa pochodzi od hiszpańskich zdobywców i tak naprawdę oznaczała… wełniany płaszcz, który nosili! To tzw. egzonim – czyli nazwa nadana przez innych ludzi, a nie przez samych Chujów. Oni sami mówią o sobie np. ajSan Matéyo – czyli „ci z San Mateo”.
Chujowie mówią w języku chuj – to bardzo stary język Majów, który istnieje od tysięcy lat. Dziś większość z nich zna też hiszpański, ale niestety, coraz mniej dzieci uczy się chuj jako pierwszego języka.
Gdzie mieszkają?
Najwięcej Chujów mieszka w małych górskich miastach, takich jak San Mateo Ixtatán czy San Sebastián Coatán. Niektórzy wyemigrowali też do USA, głównie do Los Angeles.
Co robią i w co wierzą?
Od wieków Chujowie zajmowali się rolnictwem – sadzili kukurydzę i fasolę. Wierzą, że przyroda ma duchy – np. wzgórza, jaskinie czy potoki mogą mieć swoich opiekunów, którzy pomagają ludziom albo się na nich złoszczą. Mają też swoje święte miejsca, jak kapliczki i podziemne tunele. Wielu Chujów łączy stare wierzenia z katolicyzmem.
Historia pełna walki
Chujowie bronili się długo przed hiszpańskimi najeźdźcami. Dopiero w XVII wieku Hiszpanie całkowicie przejęli ich ziemie. Potem, już po uzyskaniu niepodległości przez Gwatemalę, Chujowie znów zostali oszukani – rząd odebrał im ziemie i dał je bogatym właścicielom. To doprowadziło do biedy i wielu buntów. W latach 80. XX wieku część z nich musiała uciekać z kraju – aż 25% społeczności wyemigrowało do USA.
A jak wyglądają?
Chujowie mają swoje tradycyjne ubrania. Mężczyźni noszą wełniane tuniki, a kobiety pięknie haftowane bluzki w czerwonych, żółtych i zielonych kolorach.
Chujowie to ludzie z niesamowitą historią – od starożytnych Majów, przez walki z Hiszpanami, aż po dzisiejsze życie w górach i miastach. Ich opowieść to przykład, jak można być upartym, dumnym i wiernym swojej kulturze, nawet gdy cały świat się zmienia.
